Με αφορμή το τελευταίο «πυροτέχνημα» της Ford και με κοινό φόντο το μπλε χρώμα του λανσαρίσματος, διαπιστώνουμε ότι και άλλοι κατασκευαστές έχουν παραπλήσιες τάσεις.
Με αφορμή το τελευταίο «πυροτέχνημα» της Ford και με κοινό φόντο το μπλε χρώμα του λανσαρίσματος, διαπιστώνουμε ότι και άλλοι κατασκευαστές έχουν παραπλήσιες τάσεις.
AUDI RS3 –FORD FOCUS RS –SUBARU STI –VW GOLF R & PORSCHE CAYMAN GT4: Η σύγχρονη γενιά των superhatch και κάτι παραπάνω
Μπορεί στη σύγχρονη αυτοκινητοβιομηχανία η οικολογία και το downsizing να έχουν τον πρώτο λόγο, αλλά υπάρχει ζωή και πέρα από αυτό. Και για να το μεταφράσουμε σε εγχώρια ορολογία, είναι σαν να μιλάμε συνεχώς για λιτότητα και καθόλου για ανάπτυξη.
Η Ford άλλωστε μας έδειξε πώς μπορεί να γίνει αυτό. Αφού δημιούργησε το 1000αρι διαμαντάκι της που χωράει σε μία κόλλα χαρτί (κυριολεκτικά το μπλοκ του είναι όσο ένα φύλλο Α4), ασχολήθηκε και με το άλλο άκρο, παρουσιάζοντας διαδοχικά την καινούργια Mustang, τo σχεδόν έτοιμο να βγει στην παραγωγή πρωτότυπο GT και τώρα το RS τρίτης γενιάς (αυτά τα μοντέλα συμπεριλαμβάνονται σε ένα πλάνο παρουσίασης 20 αυτοκινήτων επιδόσεων μέχρι το 2020). Είκοσι τρία χρόνια μετά από εκείνο το Escort Cosworth με την «Star Trek» αεροτομή, το νέο RS φοράει τον κινητήρα της Mustang και με αρκετές τροποποιήσεις αποδίδει 320 ίππους.
Ανάλογη είναι και η περίπτωση του γκρουπ VW, μάλιστα με μεγαλύτερα περιθώρια ευελιξίας, όπου ανάλογα με το μοντέλο (και το κύρος που το συνοδεύει) υπάρχει και ο αντίστοιχος TFSI. To Golf R παίρνει το 2λιτρο τετρακύλινδρο των 280 ίππων, ενώ το πιο καυτό χάτσμπακ της σημερινής εποχής, το Audi RS3, φοράει τον 5κύλινδρο των 367 ίππων (κερδίζοντας έτσι στο νήμα τη Mercedes A45 AMG των 360 ίππων).
Δεν είναι τυχαίο ότι τώρα πια μιλάμε σχεδόν αποκλειστικά για σούπερ χάτσμπακ, αφού τα κάθε λογής GTI των 200 ίππων αποτελούν τη βάση, ενώ ακόμα και ενδυναμωμένες εκδοχές τους όπως το Seat Leon Cupra και το επερχόμενο Honda Type–R, δεν αρκούν για να αφήσουν άναυδο το… φιλοθεάμον κοινό. Υπάρχει βέβαια και ο «τελευταίος των Μοϊκανών», να συντηρεί την αίγλη των πάλαι ποτέ rally replica. Όταν οι αγωνιστικοί κανονισμοί τους το επέτρεπαν, ήτοι στα 90s, οι κάθε λογής φτερούγες μεσουράνησαν, ενώ την επόμενη δεκαετία EVO και STI κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον με πανστρατιά εκδόσεων και γενεών.
Από τη στιγμή όμως που η Mitsubishi αποφάσισε να βαδίσει στο μονοπάτι του υβριδισμού, το STI της Subaru (που και αυτή πια φαίνεται πως θέλει να ρίξει περισσότερο βάρος στα SUV της), αφού περιπλανήθηκε ανεπιτυχώς για μία γενιά σε χάτσμπακ μονοπάτια, επέστρεψε σε γνώριμα εδάφη. Σεντάν σχήμα δυόμισι όγκων, μπόξερ κινητήρας (τι άλλο!) 300 ίππων και τρία διαφορικά με ηλεκτρονική διαχείριση του κεντρικού. Μια διαχρονική συνταγή με άκρως εκσυγχρονισμένη υλοποίηση.
Από αυτά τα rally replica μάθαμε να ζούμε και να οδηγούμε, με την τετρακίνηση, που όσο περνούσαν τα χρόνια γινόταν και όλο πιο ψαγμένη. Κάποτε ο οδηγός ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος και ανάλογα εκμεταλλευόταν την τετρακίνηση για να δώσει θέαμα ή να βελτιώσει το γυρολόγιο. Τώρα πια όμως τα ηλεκτρονικά παρεμβάλλονται σε όλα τα επίπεδα που αφορούν την οδική συμπεριφορά, ελέγχοντας την κατανομή της ροπής, τις αντιδράσεις του αμαξώματος, πριν, μέσα αλλά και μετά τη στροφή.
Έτσι, δεν αρκεί πλέον η διαχείριση στην κατανομή της ροπής εμπρός/πίσω. Εκτός από αυτό όμως, μεγάλης σημασίας είναι και η διαχείριση της ροπής αριστερά/δεξιά. Και πάλι ο έλεγχος γίνεται παθητικά (φρενάροντας τον τροχό που σπινάρει προκειμένου να πάει περισσότερη ροπή στον άλλον) ή στην καλύτερη περίπτωση (όπως για παράδειγμα στο STI), μηχανικά, με μπλοκέ διαφορικό. Γι αυτό και τα τελευταία χρόνια έχουν προκύψει τα συστήματα Torque vectoring που κατά βάση επενεργούν επιλεκτικά στα φρένα προκειμένου να εξομαλύνουν την τροχιά του αυτοκινήτου.
Η Ford όμως και πάλι παρέμεινε πιστή στο σλόγκαν της, το «Go Further». Μπορεί να προίκισε (για πρώτη φορά) το RS με τετρακίνηση, αλλά τοποθέτησε δύο επιπλέον ηλεκτροϋδραυλικούς συμπλέκτες στον πίσω άξονα για ακόμη ταχύτερη κατανομή της ροπής μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού τροχού. Σκοπός είναι να μειωθεί η υποστροφή και γιατί όχι, να διευκολύνεται η υπερστροφή στις politicaly correct συνθήκες πίστας. Την ίδια στιγμή, η Audi δηλώνει ότι αν οι συνθήκες το επιβάλουν (και ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος συμφωνεί), τότε ο Haldex της τετρακίνησης μπορεί να στείλει όλη τη ροπή στους πίσω τροχούς.
Υπάρχει όμως μία ακόμα μπλε φιγούρα που όλα αυτά τα βλέπει αφ υψηλού. Η Porsche Cayman GT4 συνδυάζει το χαρακτήρα του εμβληματικού πισωκίνητου κουπέ με το σκληροπυρηνικό χαρακτήρα που πηγάζει από κάθε αριθμημένη GT της γερμανικής εταιρείας (που μέχρι τώρα χρησιμοποιούσε αποκλειστικά ως βάση την 911). Δεν είναι απλά η γρηγορότερη της σειράς Cayman, αλλά μπορεί να ρίχνει και μία κλεφτή ματιά προς μακράν ακριβότερες κατασκευές, με τους 385 ίππους της και τη χειροκίνητη μετάδοση (όταν όλες οι 911 GT3 φορούν το αυτόματο PDK κιβώτιο). Μπορεί το μπλοκέ διαφορικό στους πίσω τροχούς της να μοιάζει λίγο εμπρός στα χάι τεκ συστήματα τετρακίνησης των υπολοίπων, αυτό όμως διόλου δεν προδικάζει το αποτέλεσμα σε επίπεδο οδηγικών χαρακτηριστικών.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το Νίρμπουργκρινγκ για ακόμα μία φορά θα πάρει φωτιά και δε θα αργήσει η στιγμή των εκατέρωθεν (επίσημων και ανεπίσημων) ανακοινώσεων για τον κάτοχο του ταχύτερου γύρου._Σ.Τ.