Δεν αιφνιδιαστήκαμε από τη ματαίωση της καλοκαιρινής, χωμάτινης εκδοχής του GRS, και εννοείται πως δε θα αυτοπυροβοληθούμε ακόμη, αναγνωρίζοντας βέβαια ότι από το «παρεάκι» που βράχηκε ώστε να δημιουργήσει, είμαστε οι μόνοι εκτεθειμένοι, και μάλιστα με αποδείξεις...
Δεν αιφνιδιαστήκαμε από τη ματαίωση της καλοκαιρινής, χωμάτινης εκδοχής του GRS, και εννοείται πως δε θα αυτοπυροβοληθούμε ακόμη, αναγνωρίζοντας βέβαια ότι από το «παρεάκι» που βράχηκε ώστε να δημιουργήσει, ουσιαστικά και με αποδείξεις, είμαστε οι μόνοι εκτεθειμένοι, και μάλιστα με αποδείξεις…
Μακριά από εμάς οι αποστάσεις ασφαλείας και άλλα παιχνίδια που δεν ταιριάζουν ούτε με το ύφος του χώρου που εκπροσωπούμε ούτε με το χαρακτήρα μας, και βέβαια το λάθος μας είχε να κάνει με τη διακριτική παρουσία, σεβόμενοι κόπο και πιθανή επένδυση με αρνητικές προεκτάσεις…
Σε κάθε περίπτωση, θα το επαναλάβουμε το όποιο ρίσκο, από τη στιγμή που εκφράζεται μέσα απο υγιείς προθέσεις συνδεδεμένες με την αναβάθμιση του χώρου των ελληνικών αγώνων που υπηρετούμε. Σύμφωνοι, με τον τρόπο μας και τα λάθη μας, αλλά πάντα χωρίς δεύτερες σκέψεις και χρονοδιάγραμμα με ημερομηνία λήξης.
Επί της ουσίας, λοιπόν, και με δεδομένο τον εξαιρετικό υπό διαμόρφωση χώρο και τις εξαιρετικές συμμετοχές, παρά τις απουσίες και την πλημμελή και ενίοτε άτσαλη (θέμα κομψότητας δεν υπάρχει…) προσπάθεια για ακόμα περισσότερες, τα προβλήματα έχουν να κάνουν με τη γραφειοκρατία σε σχέση με τη διαδρομή, κάτι σαν την αδειοδότηση των γηπέδων, και κυρίως με την εξεύρεση χορηγών, ώστε να δημιουργηθεί ένα ασφαλές γεγονός με τεράστιες δυνατότητες προβολής.
Η αρχική σκέψη, η έμπνευση του δημιουργού να συνδυαστεί η εκδήλωση με το Ιστορικό Ράλλυ Ακρόπολις, ξεπερνούσε το τέλειο και, γνωρίζοντας πόσο γρήγορα και ουσιαστικά σκέπτεται και αποφασίζει ο οργανωτής του ΙΡΑ, ελάχιστες ήταν οι αμφιβολίες μήπως και δε βρεθεί η χρυσή τομή στη συνεργασία, παρά τις αντιξοότητες, συνδεδεμένες με παράβολα και τις όποιες χορηγίες.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το έργο του κ. Βασίλη Χ. Αναγνωστόπουλου, μια εξελιγμένη εκδοχή της εκδήλωσης στο ΟΑΚΑ, δεν ήταν απλώς στο σωστό δρόμο, αλλά έτσι θα αποκτούσε ταυτότητα και λόγους ύπαρξης, προσθέτοντας αμοιβαία υπεραξία και στο διεθνές μηχανοκίνητο γεγονός, το τελευταίο που μας έχει απομείνει και προχωράει χάρη στους συμμετέχοντες και, βέβαια, τους οργανωτές του.
Από τη στιγμή που τα δεδομένα άλλαξαν και ο αγώνας –η εκδήλωση αν προτιμάτε– ανεξαρτητοποιήθηκε, σε συνδυασμό με την κρίση στο χώρο του αυτοκινήτου, και όχι μόνο, ήταν αναμενόμενο το… GR-S-EXIT.
Παίξαμε και χάσαμε, λοιπόν, την αξιοπιστία μας και, αφού ευχαριστήσουμε όσους μας ακολούθησαν εν λευκώ, όπως τους ανθρώπους της Peugeot, τον Λεωνίδα Κύρκο κ.ά., ολοκληρώνουμε με ένα «γιατί;».
Τι άλλαξε, τι χάλασε και δε συνδυάστηκαν το GRS στο Ν. Φάληρο, μια έξυπνη, διαφορετική εκδήλωση, με το Ιστορικό Ράλλυ Ακρόπολις, το μοναδικό πλέον διεθνές γεγονός σε σχέση με το μηχανοκίνητο αθλητισμό; Το ότι ο συνδυασμός θα έβλαπτε αγώνα του Πρωταθλήματος Ταχύτητας στην Τρίπολη με ξεπερνάει, το θεωρώ ύβρη για τη φτωχή μου νοημοσύνη και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ευφυΐα που χαρακτηρίζει τον Πρόεδρο της ΟΜΑΕ, που τιμώ και σέβομαι θεσμικά αλλά και ως άνδρα.
Αναγνωρίζω ότι τέτοιες διαφορετικές εκδηλώσεις, με πιθανότητα εμπορικής επιτυχίας στο μέλλον, πιθανόν (σίγουρα δηλαδή) θα βλάψουν κεκτημένα και θα ταρακουνήσουν κακά στημένες επιχειρησούλες του χώρου, αλλά από την άλλη ακόμα και έτσι ξεπερνιέμαι, αναρωτιέμαι και είμαι υποχρεωμένος, εκτός από το «ευχαριστώ», να προσθέσω και «συγγνώμη». Σε όσους πιστούς, αλλά και στους αναγνώστες των περιοδικών μας, που έλαβαν γνώση από τις αλλεπάλληλες και στοχευμένες δημοσιεύσεις μας τους τελευταίους τρεις μήνες.
Συνεχίζουμε, και σήμερα είναι μονόδρομος η επιτυχία του ΙΡΑ και η με κάθε τρόπο προσπάθεια οργάνωσης του αγώνα που θα προσμετράει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, αφού το όνειρο παραμένει. Η επιστροφή του ΡΑ στο WRC!_ Στρατισίνο