Σε άνεση, σε στιλ, σε αυτό το κάτι άλλο που απαιτείται ώστε να ξεχωρίζεις και να μην αντιγράφεσαι... ο καλύτερος.
Σε άνεση, σε στιλ, σε αυτό το κάτι άλλο που απαιτείται ώστε να ξεχωρίζεις και να μην αντιγράφεσαι… ο καλύτερος. Εχθροί του το στήσιμο του αυτοκινήτου και οι δοκιμές, ενώ είναι γνωστή η σχέση αγάπης και μίσους με τους συνοδηγούς του, οπότε και «πυροβόλησε» με τους καλύτερους, όπως τον Αλέξη Κωνσταντακάτο, τον Κώστα Φερτάκη, τον Ανδρέα Αρκέντη κ.ά. Βλέπετε, ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 ως «Γέμος» με Mini Cooper και ολοκλήρωσε το 1988 με Alfa 75-Ν σε Αναβάσεις και ασφαλτικά ράλλυ, με το φίλο του Δημήτρη Βαζάκα (σημ.: δυνατή προσωπικότητα του χώρου, με επιδόσεις ως οδηγός, συνοδηγός και δάσκαλος στο Safetrack). Γενικότερα, ΒΜW και Alfa του έδωσαν τη δυνατότητα να γράψει ιστορία σε Αναβάσεις και σιρκουί, όπου τον λάτρεψαν οι πολλοί θεατές της εποχής, αλλά, κατά τη γνώμη μας, είναι στα ράλλυ και χάρη στη Nissan και στην ομάδα Θεοχαράκη που αποκαλύφτηκε η γενικότερη ποιότητά του και καταγράφτηκε ως σημαντικά μεγάλη και διαχρονική αξία των ελληνικών αγώνων. Στα χαρτιά είναι η 5η θέση στο Ακρόπολις του ’82 με τη 2λιτρη Silvia το καλύτερό του αποτέλεσμα, αλλά για τον ειδικό είναι η προσπάθειά του με το 4θυρο Violet που έχει μείνει γραμμένη σε κάμποσα Ακρόπολις και, βέβαια, είναι τα περάσματά του αυτά που έμειναν σε όσους είδαν αλλά και σε όσους άκουσαν.
Έξω από τις ειδικές; Υπέροχος άνθρωπος, χωρίς τη μονόχνοτη άποψη που αρχίζει και τελειώνει σε χρόνους και πατήματα στα χασίματα και χαρακτηρίζει κάμποσους από εμάς.
Για τον υπογράφοντα καλός, σημαντικός φίλος, από τη στιγμή που βρεθήκαμε μαζί στη Nissan και με φρόντιζε ως συγγενή του μέχρι σήμερα, που με τιμάει με τη φιλία του σε μια πολύ δύσκολη -και ευχόμαστε περαστική- καμπή της ζωής του σε επαγγελματικό επίπεδο.